oke teun ik heb ze allemaal gelezen haha,

en dat van het gelukkig zijn dat we dat altijd in oznelf kunnen vinden,, was ik het eerst HELEMAAL MEE EENS, maar nu tweifel ik er sinds kort echt aan, aangezien ik merk dat de uiterlijke werkelijkheid me laat zien dat ik ook ontvang... en als ik niet zou ontvangen zou ik ongelukkig zijn...

hoe zou jij je voelen om gelukkig te zijn, maar tegelijkertijd helemaal alleen op de wereld rond te lopen... zou je niet ergens iets missen? misschien iemand waarmee je dit geluk wild delen, het lijkt wel een rare pardox...(want uiteindleijk denk ik niet dat de meeste van ons echt gelukkig zullen zijn)

ene kant ben je gelukkig maar als je helemaal alleen zou zijn op aarde... ben je dan eigenlijk nog wel gelukkig?(je kan misschien in aanvaarding leven dat je alleen bent, mara ben je ook echt gelukkig voel je je hemels of in de wolken..)ik denk dat je eerder gewoon neutraal voeld.. gewoon naja oke... maar echt gelukzalig is het niet...sterker nog ik denk dat je dat maar een tijdje vol zou houden...dat die aanvaarding dus maar een ilussie is... (ik iedergeval wel)

hebben we niet van binnen een sterke drang naar het delen van liefde en geluk...

en even terug te komen op mijn onderwerp, moet ik ook zeggen als ik het trug lees het grote deels meer een 'cultuuur achtige denkwijze is' een levensverhaal die we zouden kunnen leven en daar naar handelen en het zo zouden kunnen zien maar niet iedereen ziet het zo,
waar deze vragen en ideeen vandaan kwamen was omdat ik graag kijk naar de natuur en dan probeer te verklaren waarom dingen zijn zoals ze zijn, maar dan ook vragen stel van waarom zijn er mannen en vrouwen,, waarom is niet iedereen een 'manvrouw' haha... dan vraag ik me af de natuur heeft hier een bedoeling mee,, en dan ga ik soms nog dieper,, en dan denk ik van ja om ons voort te planten,, maar dan denk is dat echt alles?... zijn die verschillen alleen op fysiek materieel aards vlak, om ons zo op verschillende manieren te kunnen uitdrukken en te ervaren.
of bestaat het in het hiernamaals, of in een 'mindere dichte vorm'geestelijk wereld, dus het niet stoffelijke ook zoiets als mannelijk en vrouwelijke ziel... of zijn we echt gewoon godsbewustzijn, dat onbeperkt is en alles kan ervaren en zijn wat het wil, zo man zo vrouw... en een keuze is om gewoon niet te scheppen en niets te ervaren,, of meteen alles.... als het weer eens zin heeft om te gaan leven, in plaats van op zn gat te zitten..

waar kwam de inspiratie vandaan om een werkelijkheid zoals dit te scheppen... het idee van een man en vrouw...
en ergens is het toch juist enorm leuk.. het aardse zoals het nu is... ik begin steeds de schoonheid overal in te zien, zelfs van angst,, omdat angst er wel is, maar je bent er wel vrij van je ervaard wel angst/of ene soortgelijk gevoel maar van binnen weet je dat er niets ergs kan gebeuren, (nou ja wat is erg, dat hangt dan weer af van wat je kan aanvaarden, of durft te verliezen) hierdoor geeft angst wel een kick,, of een spanning als je bijvoorbeeld aan het bergbeklimmen ben, je ervaard een kick of een besef van oei.. je kan vallen...
maar als die spanning er niet was... zou die berg beklimmen dan nog wel zo heel rijk en levensecht als een avontuur ervaren kunnen worden?

wat als niemand liefde meer wil ontvangen omdat ze zelf al gelukkig zijn(hoe kan je trouwens alleen gelukkig zijn?vroeg of laat heb je behoefte aan mensen om je heen, de meer zielen de meer vreugde...) wat is dan nog het nut van liefde... wat is dan nog het nut van de schoonheid en het heerlijke gevoel wat het je kan geven... ik vind lijden soms heerlijk... om dan vervolgens genade en liefde te ontvangen dat maakt de ervaring en het gevoel zo mooi en perfect.
soms heb je bijvoorbeeld en wens of een droom... een verlangen naar een ervaring,, je aanvaard dat je het niet krijgt je kunt er mee leven.. maar het zit er wel... de persoon die jouw kan helpen en jouw dit kan geven... geeft je een gelukzalig gevoel, ene gevoel van dankbaarheid en waardering die je eerst niet had...

stel je hebt onwijze honger,, je aanvaard de honger... je wilt graag eten je hebt het nodig...maar niemand die het geeft... je zult moeten aanvaarden dat je doodgaat van de honger. Maar ben jij gelukkig?
je zult honger lijden,, uiteindelijk verschrompelen en lijden en sterven van tekort aan voedsel...
in dit geval is het zo dat er geen 1 mogelijkheid is om aan voedsel te komen....(stel je dat gewoon ff simpel voor)

de natuur/god is liefdevol.. en heeft ons voorzien van voedsel... als de natuur ons dit niet gaf... hoe kunnen we dan dankbaar zijn... we zien het als normaal... vanzelfsprekend... maar andere mensen hebben geen eten in de wereld... hun dankbaarheid zou groot zijn... we ZIJN AFHANKELIJK VAN ELKAAR want we zijn DEEL VAN ELKAAR, en van de natuur,, liefde is wat we nodig hebben... als niemand liefde geeft is er lijden... we hebben elkaar nodig we zijn afhankelijk,, als jij geen liefde wil ontvangen... kan jouw lijden bestaan... (bijvoorbeeld een wens die niet uitkomt)

je kunt geven maar het zal je niet gelukkig maken als niemand het ontvangt en er oprecht dankbaar voor is...(je geeft iets wat de ander niet wil)
je kunt ontvangen maar het zal je niet gelukkig maken als er geen oprechte gever is.... (dus je neemt)(of iemand geeft zonder er echt achter te staan)


eigenlijk is dankbaarheid (ontvangen en geven in eenheid met elkaar) dankbaar = ontvangen en er blij mee zijn, maar door dit te doen geef je iemand anders liefde en waardering terug,, (= 2 personen met een voldaan gevoel)
Als je altijd maar liefde zou geven aan mensen, maar niemand is dankbaar of waardeerd het, ben je er na een tijdje toch klaar mee en word je toch egoistisch? dan ga je toch lekker alles voor jezelf houden en niets meer weggeven? mensen zijn toch ondankbaar... en wat als iemand jouw iets voorwaardelijk geeft, maar jij denkt dat je het gratis krijgt... je bent dankbaar, en daarna vraagd iemand er iets voor terug.. dan denk je ook daag ik neem niets meer van je aan... als je er toch iets voor trug wilt hebben dan hoef ik het niet ....

als wij eten nodig hebben, maar geen mens in de wereld die het geeft, of alles voor zichzelf houd.. hoe kan je dan gelukkig zijn als ej uiteindelijk zal sterven van de honger,, en een lange hongersleidensweg te gaan hebt naar de dood... de dood zal je verlossing zijn...
iedereen heeft liefde nodig, als je onafhankelijk zou zijn dan zou je NOOIT iets ontvangen dit zal vroeg of laat je ondergang zijn... want onafhankelijk zijn betekend dus ook dat je nooit wat zal ontvangen,, maar dan ook niets...
ook geen eten, ook geen onderdak.. want er is geen gever.... we zijn afhankelijk van elkaar...en van de natuur want we zijn deel van elkaar... zonder de liefde van de zon, zouden we sterven van de kou,, zonder de liefde van een appelboom zouden we sterven van de honger, zonder de liefde van een moeder voor een kind zal het kind sterven... het kind is afhankelijk van de moeder.. zonder liefde van een man zou de vrouw geen kind kunnen krijgen, zonder het krijgen van kinderen zouden we niet kunnen overleven en voortplanten... zonder te leven en voort te planten zou er niets bestaan...dus ook niets om voor te LEVEN... we horen te leven VOOR DE LIEFDE... ITS OR GODFORSAKEN RIGHT TO BE LOVED LOVED LOVED LOVED..... als je onafhankelijk zou zijn zou dit betekenen dat je in eenzaamheid leeft zonder liefde nodig te hebben....


LIEFDE maakt het leven voller, het laat leven, bewegen,meer detaills... meer perfectie ... gelukzaligheid...

maar ik ben het er nu wel onderhand mee eens dat wat ik beschrijf over man en vrouw, 'hoe het zou moeten/of horen te zijn' maar een idee of fantasie is... een cultureel beeld...

ik denk dat uiteindelijk niets 'hoort' en dat iedereen de vrijheid heeft om dingen om zijn eigen manier te fantaseren, scheppen, te denken, naar eigen inspiratie en ervaring... misschien zijn er wel miljoenen realiteiten,, een collectieve realiteit zoals hier op aarde, en binnen die collectieve realiteit heb je de vrijheid om dingen anders te zien, maar je bent nu deel van deze realiteit... je bent afhankelijk van dit fysieke,, als we dat niet waren konden we nu besluiten ons hier terug te trekken en weg te gaan.. maar dat kan niet... dus we zullen het samen moeten doen zolang we hier zijn.

maargoed ik ben er nog steeds niet uit of dit een leerschool is,, een gevangenis, een computerspel,, een droom, een evolutie, of wat dan ook... het enige dat ik weet is dat ik gewoon gelukkig wil zijn... en wil genieten. Of dat nou in een droom is, in een gevangenis of in een hel... dat doet er dan niet eens meer toe... en vroeg of laat ga ik toch dood en dan kom ik er wel achter, of niet en begint alles gewoon weer opnieuw in een ander leven... maarach wat maakt het uit zolang ik maar gelukkig kan zijn en met liefdevolle mensen kan leven, zonder te veel narigheid.

@Nickid,

Ik zie inderdaad hetzelfde, man is gever, vrouw ontvanger.
Feitelijk zijn zij 1, zoals je ziet, je hetb 2 ogen, maar ziet als 1, je hebt links en rechts op je lichaam en toch is het 1.

Het feit dat beiden bestaat is het feit dat ze bedein belangrijk zijn.
Daarnaast, ze zeggen dat vrouwen intuitie/Gevoel hebben, en man bezit wilskracht.
Maar als de vrouw geen wilskracht zou beschikken zou zich niet kunnen verdedigen.
Als de man geen intuitie/Gevoel zou hebben zou het niet kunnen voelen.
Maar het feit blijft dat de man wel kan voelen.
En dat de vrouw ook sterk genoeg is zichzelf te verdedigen.
Het is allemaal 1.

Ik heb hetzelfde gevoel dat ik op deze weg er alleen voor sta.
Daarom heb ik naar dit forum gezocht.
Zodat ik mijn ervaring kan delen.
Ik voel me helemaal thuis in de spiritualiteit.

Met vriendelijke Groet,
Ronald Hamerslag